.

Alternative flash content

Requirements

Get Adobe Flash player

Таърих

Раиси ноҳияро кӣ парронд?

Сен 29, 2018
Хонданд: 86
Раиси ноҳияро кӣ парронд?

Ин воқеаи даҳшатбор 25 майи соли 2001 дар маҳаллаи 34-и шаҳри Хуҷанд рух дод. Раиси ноҳияи Пролетар (ҳоло Ҷаббор Расулов) Собирҷон Бегиҷонзода бо мошини хизматӣ аз кор бармегашт. Ӯ назди манзилаш-хонаи рақами 33 пиёда шуда, пеш рафт. Раис бехабар буд, ки ӯро ду нафар назди даромадгоҳ мунтазиранд ва Собирҷон бори охир ба хонааш меояд. Садои чанд тир оромии маҳалро вайрон кард, тирҳои туфанги оташфишон ба раис расиданд ва ӯ назди даромадгоҳ ба замин афтод.

Бегиҷонзода чун одат бегоҳ танҳо аз кор меомад, ӯро касе роҳбаладӣ намекард. Чанд нафари садои тирҳоро шунида, ба маҳалли ҳодиса шитофтанд, аз ҷумла афсари милитсия, корманди Раёсати корҳои дохилии вилоят Абдуҳамид Пӯлодов яке аз аввалинҳо шуда, ба маҳалли ҳодиса расида омад. Вай вазъиятро дарк кард, фаҳмид, ки ҷабрдида ҷароҳатҳои вазнин гирифтааст, бо ёрии чанд ҷавон Бегиҷонзодаро ба мошин бор карда, ба беморхонаи клиникавии вилоят бурд…

Писари Бегиҷонзода - Хуршед, ки нав хонадор шуда буд ва аз манзили волидон каме дуртар зиндагӣ мекард, хабари нохушро шунида, ба беморхонаи вилоят омад ва дид, ки падар ҷароҳатҳои вазнин гирифта, оғуштаи хун хобидааст ва дар атрофаш табибон ҷунбуҷӯл доранд, вай фаҳмид, ки қиблагоҳаш аллакай ҷон додааст ва дигар касе ба ӯ мадад карда наметавонад.

- Ман солҳои ҷанги шаҳрвандӣ ин хел ҳодисаҳои ваҳшатборро бисёр дидаам, - нақл кард Хуршед. - Мурдаро аз зинда фарқ карда метавонам, аз табибон хоҳиш намудам, ки марҳумро ба ҳолаш монанд.

Ба пайкари падарам аз туфанги оташфишон панҷ тир расида, танашро ғалбер карда, узвҳои муҳими ҳаётиашро аз кор баровардааст. Раиси вақти шаҳри Хуҷанд Олимҷон Ҷалолов, ки ба беморхона расида омада буд, ба ман ҳамдардӣ баён кард ва ба ёрдамчиёнаш супориш дод, ки ба роҳбарони мақомотҳои ҳифзи ҳуқуқ телефон кунанд. 

- Аз бемористон падарамро ба сардхона (морг) бурда ташхис намуданд. Маълум карданд, ки ба пайкари вай панҷ тир аз туфангчаи тамғаи «Макаров» расидааст… 

Субҳ Бегиҷонзодаро дар гӯристони Болтухони шаҳри Хуҷанд ба хок супориданд. Дар шуъбаи корҳои дохилии маркази вилоят гуруҳи фаврии тафтишотӣ таъсис доданд. Ба ҳайати он кормандони фаврии таҷрибаноки шуъба, Раёсати корҳои дохилии вилоят, шуъбаи мубориза алайҳи ҷиноятҳои муташаккили ВКД ва прокуратураи вилояту шаҳрро шомил намуданд. Прокурори шаҳри Хуҷанд нисбати ин ҳодиса парвандаи ҷиноятӣ оғоз намуд.

Гуруҳи тафтишотӣ пеш аз ҳама шахсияти марҳумро санҷид. Собирҷон Бегиҷонзода кист ва кӣ қатли ӯро мехост? Вай 3 феврали соли 2002 панҷоҳу нуҳсола мешуд, вале то зодрӯзаш зинда намонд, падари даҳ фарзанд, шаш духтару чор писар буд, се духтари калониашро оиладор карда тавонист, Хуршед нав оиладор шудааст, ба қавли худаш ҳанӯз бачилла буд. 

Собирҷон Бегиҷонзода солҳои тӯлонӣ дар вазифаҳои масъули вилояти Қӯрғонтеппа кор кард. Солҳои 90-ум дар задухӯрдҳои мусаллаҳона ширкат кард. Соли 1999 бо фармони Президенти ҷумҳурӣ Эмомалӣ Раҳмон раиси ноҳияи Пролетар (ҳоло Ҷаббор Расулов) таъин шуд, вале дар  ин вазифа ҳамагӣ ду сол фаъолият намуд. Бегиҷонзода намояндаи мухолифини тоҷик буд ва мувофиқи тақсимоти 30 фоизаи оппозитсия вайро ба ин вазифа пешбарӣ карданд. 

Ҷустуҷӯи қотилон давом мекард, фарзияҳои гуногунро санҷиданд, аз даҳҳо нафар шубҳа намуданд, вале айбдоршавандаҳоро муайян карда натавонистанд. 

- Дар ин бора ман ба прокурори вилоят, сардорони шуъбаҳои корҳои дохилии шаҳр, шуъбаи мубориза алайҳи ҷиноятҳои муташаккили ВКД дар вилояти Суғд арз кардам, - гуфт Хуршед Бегиҷонзода. - Ҳама як хел ҷавоб медод, ки меҷуянд ва албатта меёбанд…

Кор ба ҷое расид, ки аз ду бегуноҳ шубҳа карда, онҳоро боздошт намуданду латукӯб карданд, ки ба гуноҳи нокардаашон иқрор шаванд.

Роҳбарони мақомотҳои ҳифзи ҳуқуқ як қатор муфаттишонро ба масъулият кашида, онҳоро аз тафтиш дур карданд.

Ҷустуҷӯ давом мекард, ба он кормандони Раёсати Агентии назорати давлатии молия ва мубориза бо коррупсияи вилоят шомил шуда, аниқ намуданд, ки Собирҷон Бегиҷонзода супориши роҳбарони мухолифини тоҷикро иҷро накард. Мухолифин талаб намуда буд, ки раис барои марказ маблағи муайян ҷудо намояд, вале Бегиҷонзода саркашӣ кард. Вайро борҳо огоҳ намуданд ва таҳдид карданд. Таҳдиди эшон хушку холӣ намонд, дар охир қарор доданд, ки қотилонро киро кунанду  Бегиҷонзодаро ҷазо диҳанд ва ин ба дигарон дарси ибрат шавад.

Дертар маълум шуд, ки ин муборизаи паси пардагии мухолифин  нафақат барои ишғоли вазифа будааст. Он хеле пеш, ҳатто то имзои созишномаи истиқрори сулҳ ва ризоияти миллӣ таҳия шудааст. Барои амалиётҳои террористӣ, харидани яроқ маблағ лозим буд. Ҳар каси ба мансабҳои масъул соҳиб шуда, бояд пул ҷамъ карда, ба марказ супорад, нафарони саркашӣ карда бояд ҷазо гиранд. Кор ба ҷое расид, ки ба якдигаркушӣ гузаштанд. Ҷонишини якуми вазири корҳои дохилӣ Ҳабиб Сангинов, журналисти номӣ Отахон Латифӣ ва чанд нафари дигарро парронданд. Аз ҷумла, Собирҷон Бегиҷонзода низ ҳадафи тири ҳаммаслакони худ гашт. 

Корманди фаврии шуъбаи ҷустуҷӯи ҷиноятии РКД-и вилояти Суғд, подполковники милитсия Мухтор Умаров ба гуруҳи тафтишотӣ шомил буд, ӯ иброз намуд, ки ба  ин гуруҳ сардори Раёсати ҷустуҷӯи ҷинояти ВКД - и Ҷумҳурии Тоҷикистон Иззатулло Шарифов роҳбарӣ мекард. Онҳо тафовути шабу рӯзро аз ёд бароварда ҷустуҷӯи қотилонро давом медоданд.

Ба иттилои Мухтор Умаров ҷуяндагон ду қотилро аниқу боздошт карданд. Онҳо баёнот доданд, ки Бегиҷонзодаро бо туфанчаи тамғаи «Макаров» парронда, яроқро ба дарёи Сир партофтаанд.

Ба гуруҳи фаврӣ супориш шуд, ки туфангу садонишини қотилон истифода бурдаро дарёфт карда, ҳамчун далели шайъӣ ба суд пешкаш намоянд.

- Ин аз боздошти қотил душвортар будааст, - шӯхӣ кард подполковник Умаров. - Бо сад машаққат маҷрои обро кам карда, туфанг кофтем, ғаввосҳоро киро кардем, вале маълум шуд, ки аз дарёи калон ёфтани далели шайъӣ кори сангин будааст.

Баъди ҷустуҷӯи семоҳа туфангчаю садонишини қотилон истифода намударо дарёфт карданд. Таҷзиягарон баъди ташхис ба хулоса омаданд, ки Бегиҷонзодаро бо ҳамин туфанг паррондаанд, қотилон низ туфанги худро шинохтанд.

 Ҳамин тавр ин ҷинояти вазнин ошкор гашт, Суди вилояти Ленинобод  (ҳоло Суғд ) ба қотилон мувофиқи қонун ҷазо дод, вале супоришдиҳандагон паси парда монданд.

- Мо бо рафти тафтишот ва мурофиаи судӣ розӣ нестем, - гуфт Хуршед.

- Ҳамаи ин тариқи пӯшида гузашт, касе аз пайвандони ҷабрдидаро даъват накард, нисбати ҳамаи ин шикоят дорем…

 

Ғайрат ҲАКИМ

Хонданд 86

ОРОМГОҲИ БУЗУРГОН

Сен 29, 2018
Хонданд: 27
ОРОМГОҲИ БУЗУРГОН

Бахшида ба «Соли рушди сайёҳӣ ва ҳунарҳои мардумӣ»

Номи аслии ин деҳаро касе ба ёд оварда натавонист. Тахмин мерафт, ки гузаштагонашон ин мавзеи биҳиштосоро ба онҳо мерос гузоштаанд, вале номашро дар ягон ҷо нақш набастаанд.

Беш аз ҳазор сол пеш ба он номи туркии Каросақол, яъне ришсиёҳро пайвастанд. Кас ҳайрон мешавад, охир дар деҳа ягон турк зиндагӣ намекард, ҳама тоҷик буданд ва ҳастанд, вале чаро эшон ин номи ношиносро бо меҳр ба забон мегирифтанд.

Вақти таҳқиқ, аз нақли калонсолон фаҳмидем, ки гузаштагони ин деҳа сад дар сад тоҷик буданд ва аҳлона бо сулҳу салоҳ зиндагӣ мекарданд, то даме, ки ба деҳа қадами туркони қарохони ғазнавӣ расид. Яғмогарон деҳаро забт намуда бо куштору ғорат халқро ба дод оварданд. Ин ҷо мардони ҷасуру банангу номус кам набуданд, вале як шере пайдо шуду бо ҷасорат ҳамаро моту маҳбут кард. Ҷавонмарде баъди торикӣ афтодан аз мазори деҳа мебаромаду ғосибонро мекушт ва атроф равшан нашуда нопадид мегашт. Яғмогарон рӯзи дароз ӯро мекофтанду намеёфтанд ва аз якдигар мепурсиданд, ки марди паҳлавонпайкари «қаросоқол», яъне ришсиёҳро надидаанд?

Гуруҳ- гуруҳ рӯзи дароз он шерафканро меҷустанду намеёфтанд ва субҳ мешуниданд, ки марди ҷасур шабона пайдо шуда боз чанд яғмогарро кушта ғайб задааст.

Кор ба ҷое расид, ки туркон шабона берун намебаромаданд ва якдигарро огоҳ менамуданд, ки ҳангоми торикӣ фаро расидан аз ин мавзеъ нагузаранд, ки ҳадафи «қаросоқол» мешаванд.

Муборизаи марди танҳо бо қӯшун дер давом накард. Қарохониён бо шумораи зиёд роҳи шерафкани ришсиёҳро пойиданд ва шабе ӯро ба муҳосира гирифтанд. Паҳлавон бо шамшер нафари пеши роҳаш баромадаро шикофта, ба оромгоҳи деҳа медарояду ғайб мезанад. Яғмогарон хеле ӯро кофтанд, вале нишон ёфта натавонистанд. Куҷо ғайб задани шерафканро касе надид, на худӣ ва на бегона.

Ҳамин тавр деҳа Қаросоқол ном гирифт. Таҳлуқаи аҷнабиён дер давом кард, онҳо бо ҳарос ба якдигар дар бораи қаҳрамониҳои он марди сиёҳриш ҳарф мезаданд. Беш аз ҳазор сол деҳа бо ин ном монд. Фақат се сол қабл сокинон бо қарори худ ба деҳа Қадамҷо ном монданд ва ҳукумати шаҳр таклифи эшонро хуш пазируфта, хоҳиши онҳоро бо қарор тасдиқ кард.

Деҳа аз он солҳо хеле калон шуд, аҳолиаш афзуд, сокинон боғҳо бунёд намуданд, майдони киштро васеъ карданд.

Баъди кушода шудани гузаргоҳҳои сарҳадӣ байни Тоҷикистону Ӯзбекистон Қадамҷо серодам гашт, зеро ҳазорҳо нафар сокинони ҷамоати деҳоти Нофароҷи шаҳри Истаравшан солҳои панҷоҳуму шастум ва баъдан ба Мирзочӯл, Дилварзин ва Ҷиззаху Янгиёри Ҷумҳурии Ӯзбекистон кӯч баста буданд, онҳо беш аз 25 сол зодгоҳашонро надида буданд. Эшон гуруҳ-гуруҳ ба зиёрати Қадамҷо меомаданд. Нафаре нақл кард, ки рӯзҳои иди Саиди Қурбон садҳо нафар ба зиёрати Қадамҷо омаданд, кӯчаҳои деҳа пури мошинҳои тамғаю рақамҳои давлатии Ӯзбекистон шуданд.

Ин мавзеро оромгоҳи бузургон ном мебаранд, он дар қади роҳи калон ҷой гирифтааст. Дар ин макони муқаддаси таърихӣ яке аз даҳ саҳобагони Паёмбари ислом, Ориф ва пешвои дини мубини ислом Хоҷа Абдураҳмони Авф дафн шудааст. Дар кадом аср бунёд гаштани мақбараи ӯ маълум нест, ба гуфтаи бошандагони ин маҳал замони рушди дини ислом вай ин ҷо ташриф оварда, баъдан дар ҳамин ҷо мондааст. 

Мегӯянд, ки нафарони бо ихлос ба зиёрат омада, ин ҷойро ҷорӯб мезананд ва ё фарзандонашонро дар остонаи мақбара хобонида ният мекунанд, то ки онҳо дар зиндагӣ роҳи худро ёбанд.  Дар гузашта ин ҷо чашмае мавҷуд буд, ки аз он оби шифобахш фаввора мезад. Бо мурури вақт ин чашма хушк шуд. Вале мардуми маҳал дастӣ ин чашмаро аз нав эҳё карданд. Онҳо аз чуқурии 10 метр об бароварданд ва ҳоло аз он менӯшанд. Чанд сол қабл сокинони маҳал ин биноро борҳо тармиму таъмир карданд. Соли 2000 бо шарофати 2500 солагии Истаравшан аз ҷониби МИҲД-и шаҳр барои тармими деворҳои оромгоҳ маблағ ҷудо намуданд ва ин макони муқаддас аз нав эҳё шуд. 

Ба гуфтаи бошандагони маҳал ҳамарӯза садҳо нафар бо мақсади зиёрату ибодат ба ин ҷо ташриф меоранд. Дар байни 150 ёдгориҳои таърихии Истаравшан ин мақбара яке аз ҷойҳои намоёни назаррасро ишғол менамояд. Имрӯз Қадамҷо маҳалли сайёҳони хориҷӣ гаштааст. 

Мегӯянд, ки Қадамҷоро Худо назар кардааст. Деҳаро дашти ҳамвору ҳосилхез иҳота кардааст. Сокинон тирамоҳ ғаллаву сабзавоти фаровон мерӯёнанд, зимистон чорвояшонро мечарронанд. Дар қади роҳи калони мошингард дарахтони мевадору ороишӣ қомат афрохтаанд, ҳарҷо - ҳарҷо ошхонаю чойхона сохтаанд. Аз чоҳҳо об фаввора зада, атрофро сабз мекунад.

Ин ҷо дурдонаи Истаравшан, корхонаи муштараки «Оби зулол» қомат афрохтааст, ки аз он нафақат сокинон, балки тамоми Тоҷикистониён ифтихор мекунанд.

Оби тозаи хуштаъми табобатиро аз чуқурии 220 метр бароварда, ба талабгорон пешкаш менамоянд. Обу афшураи ин коргоҳ борҳо сазовори медали тилло гашта, дар озмунҳо беҳтарин дониста шудааст.

Деҳа солҳои зиёд мактаб надошт ва роҳбарияти корхонаи «Оби зулол»  ба сокинон аз маблағи худ мактаби замонавӣ сохта, ба истифода дод. Ин ҷо устодони таҷрибанок ва ба вазифаашон содиқ заҳмат мекашанд. Натиҷаи меҳнати онҳост, ки ҳар сол беш аз 80 фоизи хатмкунандагон ба мактабҳои олии мамлакат ва берун аз он таҳсилро давом медиҳанд...

Қадамҷо дар дилу дидаи одамон ҷой гирифта, ба зиёратгоҳи серодам табдил ёфтааст.

 

Ғайрат ҲАКИМ

Хонданд 27

Пешвои миллати Покистон

Сен 22, 2018
Хонданд: 71
Пешвои миллати Покистон

Муҳаммад Алӣ Ҷиноҳ-Ёде аз Бобои қавм ё Қоиди Аъзами Покистон 

Миллатсозӣ ё мудирият корест, хело душвор ва масъулиятталаб. Таърих гувоҳ аст, ки шахсиятҳо ва роҳбароне дар гӯшаву канори дунё мавҷуданд, ки барои сохтани миллатҳо талошҳо ва муборизаҳо  карданд. Номи ин афрод дар ҷаридаи олам сабт аст ва то ҳол фаромӯш нашудааст. Ва лизо донистани таърих ва саргузашти ин ақвому ашхоси хурду бузург барои ибратомӯзӣ ва рушди иҷтимоии ҳар инсон мадад мерасонад. Ба мо мардуми мутамаддини Тоҷикистон-миллати саршор аз меросу фарҳанги ғанӣ, омӯзиш ва маърифати саргузашту осори ин афроди таърихсоз хело ба маврид буда, корнамоиҳои онон аз манфиат холӣ нест.

Инҷо хостем ёде ба саргузашти пешвои миллат ё ба истилоҳ қоиди аъзами Покистон чун шахсияти таърихсози минтақа дошта бошем.

Гуфтан ба маврид аст, ки 25 декабри соли 1876 дар маҳаллаи Вазир Мансиони шаҳри Карочӣ кӯдаки ба дунё омад. Ин марди наҷибу шариф фарде корсозе буд ва лиҳозо талошу муборизаҳои вай сабаб шуд, то миллат ва кишвареро бунёд ва обод кунад. Ин абармарди таърих бо ин мақсадҳои неку ормондор ба мактаб рафт ва таҳсилоти ибтидоияшро оғоз кард. Тадриҷан баъди хатми мактаби миёна ба донишгоҳи шаҳри Бомбай ва Линколн Инни Британия қабул шуда, риштаи ҳуқуқ ва ваколатдориро хатм кард. Ҳамзамон баъд аз такмили курсҳои олии тахассусӣ чун ҳуқуқшинос дар суди олии Бомбай ба фаолият оғоз кард.

Тибқи сарчашмаҳои муътабар ва таърихӣ исми аслии ин абармарди наҷиб Муҳаммад Алӣ Ҷиноҳ буда, дар кишвари Покистон чун "бобои қавм" ё "Қоиди Аъзам" шуҳрат дорад. Муҳаммад Алӣ Ҷиноҳ аз соли 1913 то 1944 дар созмони “Олл Индия Муслим Лиг” ба ҳайси роҳбари ин ташкилоти халқиву мардумӣ кор кард. Бо тавсия ва машваратҳои дурусту мантиқӣ ва дастгирии ин фард дӯстиву ваҳдат ва ҳамгироии ҳуқуқӣ байни мусулмонон ва ҳиндуён ҳифз ва дастгирӣ меёфт. Дар ҳамон замон, соли 1916 Созишномаи Лакнаву байни  Конгресс ва Олл Индия Муслим Лиг имзо шуд, ки аз тарафи Муҳаммад Алӣ Ҷиноҳ идора ва ҳимоя мешуд. Вале бо баъзе сабабҳо ва  ихтилофи назарҳо вай аз конгресс канорагирӣ карда, истеъфо дод.

Дар натиҷа, соли 1920 Муҳаммад Алӣ Ҷиноҳ аз Конгресси Миллии Ҳинд барканор шуда, барои таҳким ва ваколати ҳуқуқи мусулмонон 14 нукоти калидеро ироа кард. Ин нукот ва назарот сабаб ва заминаи ташкили давлати алоҳида барои қавмиятҳои Ҳиндустон гашт.

Дар Покистони навин Муҳаммад Алӣ Ҷиноҳ мулаққаб бо “Қоиди Аъзам” чун муассис ва пешвои Покистон шинохта шуда, ҳамасола дар санаи 11-уми сентябри 1948 ёдбудаш баргузор мегардад. Муҳаммад Алӣ Ҷиноҳ дар 19-20 солагиаш ба Лондон рафт ва дар риштаи тиҷорат ва ҳуқуқ илм ҳосил кард ва чун ваколатдори ҳуқуқ фаъолият кардааст.

Муҳамад Алӣ Ҷиноҳ вақти зиёди худро дар мутолиаи китоб, дидан аз осорхонаҳо ва шунидани баҳсу мунозираҳои аъзои порлумони Британия гузаронд ва баъди такомул ва таҷрибаомӯзи ба Ҳиндустон баргашт. Ин даврон барояш душвор ва заҳматталаб буд то корҳои назариашро дар муддати тулонӣ амалӣ гардонад. Ҳамзамон вай дар 30 солагиаш ба Конгресси миллӣ шомил шуд ва ҳамроҳи дигар роҳбарон назару афкорашро барои  рушд ва истиқлолият ироа ва тавсия медод.

Вай чун шаҳрвандти Ҳинд, вазъияти кишварро мавриди таҳлилу баррасӣ қарор дода, барои озодии сарзаминаш ба талошу муборизаҳо оғоз кард. Вале Муҳаммад Алӣ Ҷиноҳ мухолифи озодихоҳии муҳандис Карамчан Гандӣ чун шахсияти мазҳабӣ ба ин назар буд, ки мусулмонон ва ҳиндуҳо муштарак тавони берун кардани душманро доранд. Лиҳозо ӯ, соли 1931 барои муқовимати душманон созмони озодихоҳонеро ташкил дода, роҳбарияшро ба дӯш гирифт.

Хулоса, ин марди наҷиб зодаи шаҳри Карочӣ буда, падараш савдогар ва хохараш Фотима Алӣ Ҷиноҳ яке аз фаъолони даврони истиқлол мебошад. Аз соли 1905 ба сиёсат ворид шуд ва тадриҷан ба зинаҳои болотар расидан гирифт, ки дар натиҷа роҳбари як кишвари бузург гашт.

Муҳаммад Алӣ Ҷиноҳ солҳои зиёд созмони мардумии "Олл Индия Муслим лиг"-ро сарварӣ кард. Дертар санаи 14-уми августи соли 1947 бо машваратҳо ва тавсияҳо дар ташкил додани давлати алоҳида дар қораи ҳинд ба номи Покистон саҳм гузошт, ки то имрӯз дар ҷаҳон шинохта мешавад.

Метавон гуфт, ки Муҳаммад Алӣ Ҷиноҳ муассис ва бобои қавми Покистон буда, чунин хусусиётро  низ дорост, ки метавон онҳоро  намунаи ибрат қарор дод:

- Муассис ва "бобои қавм"-қоиди аъзам ё падари миллат; 

- Дорои афкору назароти модернӣ ё аврупоӣ ва маълумоти олӣ;

- Сиёсатмадори барҷаста ва озодихоҳи мусулмонтабор;

- Талош мекард, то кишварро бо мисли Аврупо тасаввур ва идора кунад, аммо бо равишҳои гуногун ва қавмию мардумӣ;

- Донандаи хуби илми ҳуқуқшиносӣ, аз ҷумла ӯ сарқонуни Британияро муҳтарам мешуморид.

Тибқи маълумоти торнамои Вазорати корҳои хориҷии Ҷумҳурии Тоҷикистон ҳамкории дипломатӣ байни кишвари Покистон ва Тоҷикистон аз 6 июни соли 1992 барқарор шуданд. Покистон яке аз аввалин давлатҳое аст, ки истиқлолияти давлатии Тоҷикистонро ба расмият шинохтааст. 

Айни ҳол, Сафири фавқулода ва мухтори Ҷумҳурии Исломии Покистон дар Ҷумҳурии Тоҷикистон ҷаноби Тариқ Иқбол Сумро ва Сафири Ҷумҳурии Тоҷикистон дар Ҷумҳурии Исломии Покистон ҷаноби Ҷононов Шералӣ Сайдамирович мебошад.

Дар ин давра байни ду кишвари дӯст зиёда аз 30 санадҳои меъёрӣ-ҳуқуқӣ ба имзо расиданд. Моҳи марти соли 1994 Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон Эмомалӣ Раҳмон аз Ҷумҳурии Исломии Покистон боздиди расмӣ ба амал овард. Ин боздид дар таърихи муносибатҳои дуҷониба сафҳаи нав оғоз намуд. Соли 1997 Консулгарии Ҷумҳурии Тоҷикистон дар шаҳри Исломободи Ҷумҳурии Исломии Покистон кушода шуд. Дар давоми 21соли муносибатҳои дипломатии байни ду кишвар тақрибан 40 ширкатҳои хусусии покистонӣ ва соҳибкорони инфиродии покистонӣ дар Ҷумҳурии Тоҷикистон фаъолият менамоянд. Дар соли 2011 гардиши мол байни ду кишвар 14 млн. 850,1 ҳазор долл. ИМА ва дар соли 2012 бошад, ба 78 млн 814,8 ҳазор доллар расид, ки аз он содирот 26 млн. 498,5 ҳазор доллар ва воридот 52 млн. 316,3 ҳазор долларро ташкил медиҳад. 

Муносибату ҳамкориҳои ҳар ду кишвар дар дигар соҳаҳо - иқтисод, маориф, илму техника, тандурустӣ, савдо низ мавриди баррасӣ қарор дошта, тарафайн барои ҳифзи сулҳу суббот ва оромӣ дар Осиёи Марказӣ ва Ҷанубӣ, алалхусус дар кишвари Афғонистон, ки яке аз ширкаткунандаи лоиҳаи CASA - 1000 мебошад, саҳм мегузоранд.

Дар бахши маориф муносибатҳои ду кишвар рушд меёбанд ва айни замон шуморе аз донишҷӯёни покистонӣ дар донишкадаву донишгоҳҳои олии Ҷумҳурии Тоҷикистон таҳсил мекунанд.

Мирсаид Рахмонов, ходими илмии

Институти омӯзиши масъалаҳои

давлатҳои Осиё ва Аврупо

Хонданд 71
Муаммоҳои қатли охирин Императори рус

Садсолаи Ҷанги гражданӣ то ҳадде тафаккури таърихии ҷомеаро такон дод ва масъалаи қатли саросарии хонаводаи шоҳи охири Рус Николаи II- ро ҷиддан дар миён гузошт.

Баҳсҳо атрофи сарнавишти хонаводаи шоҳ онро чун як “қатли маросимӣ” ба ҷилва меорад. Даъвоҳову мулоҳизаҳо дар бораи қатли маросимӣ будани рӯйдод на танҳо ба дақиқ кардани асоси воқеъии он чизе, ки сад сол пеш дар Е катеринбург иттифоқ уфтод, дахл дорад, балки эътирофу шинохти дар паси пардаи инқилоб мавҷуд будани ким-кадом тарҳи динӣ ва ё ба ном диниро, ки дорои системаи маросимии худ аст, дар назар дорад.

То ба имрӯз ду фарзияи ин қатл мавҷуд аст: муфаттиши гвардиячиёни сафед Н.А.Соколов дар бораи дафн ё гуручӯб дар ноҳияи Ганина Яма ва гуруҳи ташаббускорони шӯравӣ А.Н.Авдонин-Г.Т.Рябов дар бораи дафн дар оббурда ё ҷарии Поросёнков. Тибқи иттилоҳое, ки баъдан ба даст омаданд, дар ҳақиқат талошҳои гуручӯби хонаводаи шоҳ дар ноҳияи Ганина буданд, вале ин маросим, яъне дафни хонаводаи Николай маҳз дар оббурдаи Поросёнк баргузор шуд.  

Фарзияи маросимӣ будани қатли хонаводаи шоҳро илми академӣ “ғайриилмӣ” номид. Вале ҷомеа ин иддиоро чун ҳақиқати пӯшида дар бораи тирборон шудани оилаи шоҳ қабул кард. 

Аз ҷониби калисои православии Рус рад шудани “боқимондаҳои ҷасадҳои екатеринбургӣ” чун узвҳои бадани хонаводаи шоҳ шубҳаҳоро дар бораи боэътимод будани фарзияи расмии тафтиши қатли шоҳ, ки солҳои ҳукмронии Елсин ба омма расонда шуда буд, таҳким мебахшад.  

Маърӯзаи калисои православӣ: Қатл маросимӣ буд

27 ноябри соли 2017 дар остонаи анҷуман Архиерейск бо ширкати усқуфи аъзам Кирилл конфронс дар мавзӯи “Оид ба қатли хонаводаи шоҳ: ташхисҳо ва маводҳои нав. Баҳсҳо” доир гардид. Дар ин ҳамоиш асосан маърӯзаи олимони варзида қироат шуданд, натиҷаи кори комиссияи калисо оид ба ташхиси “боқимондаҳои екатеринбургӣ” эълон гардид. Дар ин конфронс усқуф Тихон (Шевкунов) изҳороти ҳангомабарангезе кард: “Мо ба фарзияи куштори маросимӣ муносибати басо ҷиддӣ дорем. Гузашта аз ин аксари аъзои комиссияи калисо шубҳае надоранд, ки маҳз чунин будааст”. 

Муфаттиш М.В.Молодсов, ки тафтишотро сарпарастӣ мекард, эълон намуд, ки қасд дорад як ташхиси психологӣ-таърихии судӣ бо иштироки Академияи илмҳо, донишгоҳҳои машҳур, хадамоти бойгонӣ ва калисоро барои пайдо кардани посух ба суоли оё қатли хонаводаи шоҳ хислати маросимӣ дошт ё на, роҳандозӣ кунад. Муҳим он буд, ки ҳам сармуфаттиш ва ҳам котиби комиссияи калисои православӣ ҷомеаро ба он талқин карданд, ки ба ин масъалаи хеле муҳим аз дидгоҳи илмӣ наздик шаванд. Аммо пешниҳоди лағви мамнуъияти коркарди илмии мавзӯ мавриди интиқодҳои шадид қарор гирифт. Аз он дар ташвишу изтироб буданд, ки таҳлилу баррасии ин мавзӯ метавонист боиси фитнаву иғво гардад ва ангезаҳои зиддияҳудиятро афзоиш диҳад. Усқуф Тихон ногузир шуд бори дигар ба минбар боло шавад ва фаҳмонад, ки ин ҷо ҳарфеву қасде барои афзоиши ангезаҳои миллӣ вуҷуд надорад, баръакс иғво он аст, ки талош мекунанд калисоро ба афрӯхтани ангезаҳои яҳудибадбинӣ муттаҳам созанд. Ва таърих ин гуна ҳодисаҳоро зиёд дар хотир дорад, аз ҷумла қатли шоҳи Франсия Людовики 16 дар ҷараёни инқилоби бузурги ин кишвар.  

Муаммои қатли хонаводаи шоҳи рус

Қатли Николаи дуввум ва хонаводаи вай аз ҷониби навкарони ҳокимияти шӯроҳо як баҳси тӯлонӣ, бепоён ва анҷомношудаест. Аммо ахиран ба назар мерасад омилҳоеро мавриди таҳлил қарор медиҳанд, ки хусусиятҳои ин қатлро мушаххас созанд. 

1.Муфаттиш И.А.Сергеев дар хонаи Ипатов (хонаи шахсие дар кӯчаи  Карл Либкнехти Екатерингбург, ки то имрӯз нарасидааст ва гуфта мешавад, ки шаби 16 ба 17-уми июли соли 1918 императори охирини Русия Николайи дуввум ҳамроҳ бо аҳли хонавода ва хидматгораш ба қатл расонда шуда буд. Ф.М.) порае аз шеъри Генрих Гейнеро бо забони олмонӣ пайдо кард, ки матни комил ва диқиқи он то ин замон чоп шудааст ва ин мисраҳо дар мутуни чопшуда дида нашуда буданд: «Валтасар (ишора ба ҳокими охирини Бобул Валтасар, ки зикраш ба Инҷил омада. Ф.М.) имшаб аз ҷониби раияти худ кушта шуд». Образи марги шоҳ Валтасар ҳам дар анъанаҳои динӣ  ва ҳам мафҳумҳои рамзии инқилобӣ барои роҳандозии ғояҳои қасоси ҳокими золиму беадолат, ки соатҳои ҳаёташ башумор мондаанд, истифода мешуд. 

2.Муфаттиш Соколов дар хонаи Ипатов чор нишони кобалистӣ (кобализм-улуми асроромез аз қабили илми арвоҳ. Ф.М.) бо навиштаи “Ин ҷо бо фармони қувваҳои ниҳонӣ Шоҳ ба қатл расонда шуд...” пайдо кард.  

3.Муфаттиш Соколов криптограммаи сабти рақамии «24678 ру. года», «1918 года», «148467878 р», «87888» пайдо намуд.

4.Чун ҷойи тирборони хонаводаи шоҳ интихоб шудани хонаи Ипатев муҳим аст, чун калисои Ипатев (ибодатгоҳи мардона дар қисмати ғарбии Кострома, дар соҳили рӯдхонаи ҳамноми он, ки соли 1432 аз бунёди он хабар дода шудааст. Ф.М.) гаҳвораи сулолаи Романовҳо маҳсуб мешуд. 

5.Овозаҳо дар бораи шаҳодати баъзе кормандони масъули идораҳои зирабти Шӯравӣ дар бораи пора карда шудани узвҳои бадани сарвари империя ва аъзои хонадони вай, ахбори иловагӣ дар мавриди гӯё аз Екатеринбург ба Маскав интиқол додани аҷсод. Асос барои ин даъвоҳо дандонҳои ёфтшуда дар ноҳияи Ганина Яма, ки ҳатто баъди сӯзонидан ҳам боқӣ мондаанд.     

6.Маълумоти дигаре ҳам дар мавриди фарзияи зинда оташ задании касони баъди тирборон зиндамонда низ мавҷуд аст.  

7.Дар хонаи Ипатев мавҷуд будани свастикаи “нишони ҳиндӣ”, ки малика Александра Фёдровна бо худ дошт. 

8.Чопи руқъаи иғвоангез дар ИМА ва Франсия дар рӯзҳои инқилоби аввали рус, ки дар он шоҳ Николайи II ба унвони як паррандаи қурбоншудаи оинӣ муаррифӣ шудааст. 

9.Қатли шоҳ дар остонаи маросими эҳтироми хотираи княз Андрей Боголюбов, яке аз пешсафони густариши масеҳият дар қаламрави Рус роҳандозӣ мешавад. Боголюбов низ дар натиҷаи сӯиқасд ба ҳалокат расонида шуда буд.  

10.Дар миёни китобҳои мутааллиқ ба хонаводаи шоҳ китоби Сергей Нилус (адиби мазҳабии рус, ки солҳои 1862-1929 зистааст. Ф.М.) «Великое вмалом и Антихрист» дида шудааст, ки дар он асари машҳури вай «Протоколов сионских мудрецов» низ роҳ ёфта. Бино ба ақидаи ҷонибдорони қатли маросимӣ ин нишон медиҳад, ки Николаи дуввум худро бошуурона зидди сӯиқасди “қувваҳои сиёҳ” қарор додааст.  

11.Дар қабристон мавҷуд набудани боқимондаи мӯйи одамӣ. 

12.Ҷасади саги шоҳзодабону Анастасия аз насли кинг-чарлз спаниел Ҷеммӣ, ки ҳамроҳ бо ҷасади кушташудагон аз Ганина Яма берун оварда шудааст.  

13.Баҳс байни ширкаткунандагони тирборони ханаводаи шоҳ дар он бора, ки қотили аслии ин маҷаро кӣ буд ва ин баҳси бепоён гувоҳи он аст, ки рӯйдод басо рамзӣ сурат гирифтааст. 

14.Анъанаи пешини қатли шоҳон, ки на танҳо чун ҳокимон ба ҳалокат расонда мешуданд, балки чун сояи Худо ва масеҳи мавъуд ҳам шинохта мешуданд.    

15.Аз оббурдаи Поросёнков берун оварда шудани косахонаҳои сар аз ҷониби гуруҳи Рябов-Авдонин дар охири солҳои 1970 ва баъдан бозпас он ҷо гӯр кардани онҳо шаҳодат аз сӯистифодаи устухонҳо барои пинҳон кардани моҳияти маросимӣ будани қатли хонаводаи шоҳ ва фароҳам овардани иттилооти бардурӯғ аст.  

16.Далелҳо дар мавриди он ки муаллифи «Записки Я.М.Юровского» академик ва яке аз шахсиятҳои машҳур дар илми таърихи СССР Н. Покровский мебошад.  

17.Аз саҳнаи тафтиши рӯйдодҳои қатли шоҳ берун карда шудани тафтишоте, ки Борис Немсов сарварӣ мекард. Ин боз як далели пинҳон доштани қатли маросимӣ будани хонаводаи шоҳи рус аст.

18.Муаммои марги муфаттиш А.А.Соколов дар синни 42-солагӣ, чанд моҳ пештар аз ширкатаи тарҳрезишудаи вай дар мурофиаи додгоҳӣ аз ҷониби Хазинаи Генри Форд зидди гунаҳгорсозии вай ба яҳудибадбинӣ. 

19.Фарзияҳо дар бораи он ки дар китоби Н.А.Соколов, ки баъди марги муаллиф чоп шуд, шаҳодатҳои дигаре дар ин маврид дида мешавад. 

20.Шаҳодати Р.Вилтон дар бораи дар арафаи қатли шоҳ аз Маскав ба хонаи Ипатев омадани шахси номаълум ба сифати хидматрасони ким-кадом оин. 

21.Хулосаи М.К.Детерихс ва Вилтон, ки шарики гуруҳи тафтишот оид ба қатли маросимӣ будани хонаводаи шоҳ буданд. 

22.Гум шудани далелҳои шайъии муфаттиш Соколов дар хориҷи Русия гумону шубҳаҳоро бештар мекунад. 

23.Натиҷаҳои ташхисоти алтернативии биогенетикии амрикоиҳо ва ҷопониҳо, ки “боқимондаҳои екатеринбургиро” мансуб ба хонаводаи шоҳ надонистанд. 

24.Кашфи косахонаи сари Николаи дуввум дар соли 2017 бо изи самурайи ҷопонӣ ҳангоми сафараш ба Ҷопон. Ин дар ҳолест, ки комиссияи соли 1990 дар косахонаи сари шоҳ ин гуна изро мушоҳида накарда будааст. 

25.Дар боқимондаи дандонҳои шоҳ нишон ё пайи табобат нест, дар ҳоле, ки маълум аст шоҳ дандонҳои худро муолиҷа карда буд. Шубҳаҳо дар мавриди иваз карда шудани сари шоҳ афзуданд. 

Ва боз далоили дигар, ки сар то по шубҳаоваранд ва ба асл мувофиқати комил надоранд.  

Ҳар далели овардашуда ва далелҳое, ки оянда низ оварда мешаванд, ба сари худ маросимӣ будани қатли шоҳ ва хонаводаи онро тасдиқ намекуннад. Ҳамаи онҳо дар зоти худ камбуде доранд. Ҳоло ташхиси ҷиддиву фарогир гузаронида нашудааст. Барои он ки маросимӣ будани қатл исбот шавад, далелҳо ҳамоно кофӣ нестанд. Аммо ин яқин аст, ки қатли шоҳ ва оилаи вай сиёсӣ буд. 

Дар мавриди қатли хонаводаи шоҳи охири рус баҳсҳо идома доранд ва гумон аст ҳатто даҳсолаи оянда ба ин баҳсҳо нуқта гузошта шаванд. Аз миён сад сол гузашт, исботи фарзияҳо мушкиланд, чун шоҳидони он рӯйдод зинда нестанд, ҳатто овозаҳову гумагуҳо ҳам шубҳаовар шудаанд. То ҳол ҷасадҳои аслӣ пайдо нашудаанд ва чун ҷасад дақиқ нест, исботи фарзияҳо низ номумкин аст... 

Вардан БАГДАСАРЯН

"Совершенно секретно", No.8/409 августи соли 2018

 Таҳияи Ф.Муҳаммад 

Хонданд 48
  •  << 
  •  < 
  •  1 
  •  > 
  •  >> 

Хабари-рӯз

Календар

« Октябрь 2018 »
Пн Вт Ср Чт Пт Сб Вс
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31        

Минбари сардабир

  • симКАРта

    Дар ҳафтае, ки гузашт, дар шабакаҳои иҷтимоӣ ин калима аз…

Назарҳо

Яндекс.Метрика

 

Яндекс.Метрика

 

© «Фараж», 2011-2018. Истифодаи маводи сайти мазкур танҳо бо иҷозати хаттии идора мумкин аст.

Нишонии идора: шаҳри Душанбе, хиёбони Саъдии Шерозӣ, 16, ошёнаи 8.
Сайт бо кӯмаки моддии Free Press Unlimited сохта шудааст.